Bir sultan bir gün huzuruna kahinlerinden birisini çağırdı ve ona ne kadar yaşayacağını sordu.
“Sultanım” diye cevap verdi kahin. “O kadar uzun yaşayacaksınız ki, bütün oğullarınızın ölümünü göreceksiniz.” Sultan oğullarının ölümünden bahseden kahinin sözlerine o kadar öfkelendi ki, muhafızlarına adamı zindana atmalarını emretti.
Sonra, başka bir kahini çağırdı ve aynı soruyu ona da sordu.
“Sultanım” dedi bu defaki kahin. “Allah size o kadar uzun ve bereketli bir ömür hediye edecek ki, evlatlarınızın hepsinin mutluluklarını göreceksiniz ve hepsinden uzun yaşayacaksınız.”
Sultan bu habere çok sevindi ve kahine kese kese altın ihsan etti.
İki kahinde aynı şeyi söylemişlerdi ; ama ilki söyleyeceklerini incelikten uzak, yanlış bir üslupla dile getirmiş,ikincisi ise insan duygularını gözeten ince bir dil kullanmıştı.

Ne dersiniz, söylediklerimizin doğru olması yetiyor mu? Doğru şeyi , yanlış ya da doğru şekilde ifade etmek konusunda biraz daha hassas olmalı galiba…

Saygı ve sevgilerimle,