OfflineBursa’da cezaevi,
Kapatmışlar bir devi.
Ellerini ısıtsın,
yüreğimin alevi.
Bugün Pazar.
Bugün beni ilk defa güneşe çıkardılar.
6 Ekim 1945
Bulutlar geçiyor haberlerle yüklü ağır.
Buruşuyor hâlâ gelmeyen mektup avucumda.
1945 yılı Aralık ayının dördü
İlk göz göze geldiğimiz günkü elbiseni çıkar sandıktan, giyin, kuşan, benze bahar ağaçlarına..
Hapisten mektubun içinde yolladığım karanfili tak saçlarına, kaldır, öpülesi çizgilerle kırışık beyaz, geniş alnını, böyle bir günde yılgın ve kederli değil, ne münasebet,
böyle bir günde bir isyan bayrağı gibi güzel olmalı Nâzım Hikmet’in kadını...
Nazım HİKMET
paylaşımın için teşekkür ederim şükran abla cım. gerçekten de büyük bir şair... tekrar teşekkürler...
gerçekten okuyunca içim bir tuhaf oldu. nasıl bir kadınmışki koskoca mavi gözlü devi bir kedi yavrusuna çevirmiş. allah herkese öyle birini bahşetsin ne diyeyim.
hayat mı? senin kollarında mı? aşk mı? mutluluk mu?....neden olmasın?...ömüran