Deniz yazini okudum birseyler cikarmaya calistim ama :((( son söze takildim (Evliligi kurtarmanin en iyi yolu onu bitirmektir... ) acaba gercektende öylemidir
paylasimin icin sagol Deniz
- yorum yapmak için giriş yapın ya da kayıt olun
DENİZSCHE:) nietzsche ağladiğinda
Per, 24/05/2007 - 23:36
Cum, 25/05/2007 - 01:20
denizim döktürmüssün yine kardesim benim,helal sana.
(Kadin sevmek demek yasamdan nefret etmek demektir! ... Insan güzel bir tenin altindaki çirkinligi görmemek için gözlerini kör etmeden bir kadini sevemez. Asik insan kendi gözlerini çikarmali, gerçeklerden feragat etmelidir. Benim için böyle bir gerçekdisi yasam, yasarken ölmek demektir! ) nekadar dogru söylemis nietsiche...
paylasimin için tesekkürler kardesim.
- yorum yapmak için giriş yapın ya da kayıt olun
Cum, 25/05/2007 - 13:22
paylaşımın için teşekkürler denizsche...Evliligi kurtarmanin en iyi yolu onu bitirmektir... Ideal evlilik iliskisi, her iki insanin da yasamini sürdürmesi için bu iliskiye muhtaç olmadigi zaman kurulandir...
kesinlikle katılıyorum...eğer bir parmak kangren olmuşsa tüm vücudu sarmadan kesip atmak gerekir..
Seni, sende bulunmayan özellikler ve değerler icat ederek koltuklayan, bir gün gelir yapmadığın suçları da üstüne yığarak seni çekiştirmeye, çeliştirmeye kalkar. Hz. Ali
- yorum yapmak için giriş yapın ya da kayıt olun
Cum, 25/05/2007 - 17:52
her insan gibi benimde çok radikal oldugum bazı ifadeler vardı daha önceleri...ama zamanla bu duygularım karşı çıktıgım aile kurumu karşısında çaresizleşti.olmadı...
neden bahsediyorum?
evet evlilik ve aile kavramlarından bahsediyorum...dedim ya çok radikal oldugum kavramlar diye yazının başında bunlardan bahsediyorum işte.şimdi biraz açayım...biraz terminolojik konuşacagım kimse kusura bakmasın...çünkü eşanlamlı karşılıklarını bilmiyorum...
hayatımın 20 li ve 21 li yıllarında evlilik isimli kuruma şiddetle lkarşıydım...hatta barbarlıgın en ilkel boyutunun başında aile geliyordu benim için...sonra da devlet.ataerkil, ve babaerkil toplum egosunun ve devamındaki patriyarkanın insan dogasına ve eşyanın tabiatına aykırı oldugunu biliyordum.hala da böyle düşünüyorum gerçi ancak Avrupa da yaşamadıgımında farkındayım...insanın öz gürleşme sürecini sekteye ugratacagını biliyorum aile denen kurumun.ancak zaman içinde bu fikirlerim degişti.degişim olgusunun ve diyalektigin en zor şartlarda hayata geçtigi günümüz Türkiye sinde bunu başarmak o kadar zor ki...Ananelerine bu kadar baglı bir toplumu kökten bir devrimle depreme ve dumura ugratmak, sanırım Marx ı inkar etmek gibi bişey...bende dayanamadım artık.sanırım bizler ileride degişecek bu kurumların hüküm sürdügü sürecin degişmeyen kısmıyız...
saygılar...
- yorum yapmak için giriş yapın ya da kayıt olun
Cum, 25/05/2007 - 20:55
(Ideal evlilik iliskisi, her iki insanin da yasamini sürdürmesi için bu iliskiye muhtaç olmadigi zaman kurulandir...) burada bir insani seversin onunla mutlu olacagina inanirsin, birlikte olacagina ve karşilikli güvenin olacağina inanirsin ve bu kavramlari karşilikli hissettigin zaman evlenmenin kacinilmazliği söz konusu olur. halbuki bu duygulari karşilikli yasamak zaten en güzel sevgidir, asktir. buraya kadar bahsettiğim ask evliligidir. insandaki sahiplenme, kıskanma, olgulari evliligi getirir. fakat bi durum vardir. bana göre insan sevdigi kişi hakkinda ne kadar az şey biliyorsa ve ögrenmeye calişiyorsa ona olan askı sevgisi artar, acaba ile sordugu her soru kişinin beynini mesgul eder. ve ilişki buradan sonra bir periot izler merak ettikçe sever sevdikçe merak eder. ve gün gelir onun hakkındaki bütün sorulari bitme noktasina gelmesede maksimum seviyeye ulasir.(buradaki merak kavrami sevdiğin kişi hakkinda kendine yönelttigin bütün sorular)
ve insan bu seviyede evlenmeyi; kafasini okadar süre mesgul eden sorulari ve duygulari ve bunlarin kişisel getirisi olan cinselligide katarak
kaybetmemek adina evliligi kacinilmaz kılar. burada bir sorun daha vardir. evlilikte:
kişi zaten karşisindakini cözme asamasinda en uc noktadadir...
beraber yasadikca belli düsünce veya sorunlari düsünmeyecektir...
birlikte merak ettigi cinsellik ve düsünce sinirlarini asmiş olacaktir...
vs...
bana göre evlilik kavrami soru, düsünce,merak, ilgi, kavramlarinin en uc noktaya ulastiğinda degil.(cünkü bu nokta evliligin en cok istendiği nokta ve ayrica iliskinin en keskin tehlikeli yeridir) bu dönem aşildiktan sonra kurulandir. (evliligi kurtarmanin en iyi yolu onu bitirmektir mantiği budur) (Deniz Asil)
- yorum yapmak için giriş yapın ya da kayıt olun
Cum, 25/05/2007 - 20:56
Paz, 27/05/2007 - 21:31
ARKADAŞLAR KİMSE KUSURA BAKMASIN AMA (FİKİR ÖZGÜRLÜĞÜ DAHİLİNDE) BU KONUDA İYİMSER OLAMAYACAĞIM NE MARKS, NE NIZSCHE, NE MAO, NE ATATÜRK YADA AKLINIZA DÜNYADA İZ BIRAKMIŞ NE KADAR İNSAN VARSA HEPSİ HALT ETMİŞ VE BENCE BUNU SÖYLEYEN KİŞİ RUHSAL TEDAİ GÖRMELİ. EN BASİTİNDEN AVRUPADA SİZİN ÖZGÜRLİKLERİNİZİ KISITLAYAN AİLE KAVRAMI GİTTİKÇE KAYBOLUYOR VE SONUÇLARI ORTADA. YOZLAŞAN BİR TOPLUM, BİLİNÇSİZ BİR NESİL, AKRABA, ARKADAŞ VE DOSTLUK DUYGULARININ YOK OLDUĞU BİRER İNSAN YIĞINI HALİNE GELMEKTELER. HA EĞER AİLENİZ SİZİN ÖZGÜRLİĞÜNÜZÜ KISITLIYORSA, KADIN SEVMEK SİZİ KÖRELTİYORSA BUYRUN YAŞAM SİZİN O ZAMAN EVLENMEYİN, ÜREMEYİN, HEM ÜREMEZSENİZ NÜFUS PLANLAMASI DA YAPMIŞ OLURSUNUZ, HEMDE DOĞAN ÇOCUĞUN İLERDE YOKSUL OLMA RİSKİNİ AZALTIRSINIZ (VARSIL OLMA İHTİMALİ DE VAR), İŞKENCELERDE YOK OLMAZ NASILSA, EĞİTİM GÖREREK SİZİ MASRAFA SOKMAZ. BUNU UZATMAK MÜMKÜN. VE TEKRAR DÜŞÜNÜN.
SAYGILAR.
- yorum yapmak için giriş yapın ya da kayıt olun
Evlilik ve ona eslik eden mülkiyet ve kiskançlik, ruhu tutsak eder.
Ümit mi? Ümit en son kötülüktür. Insanca, Pek Insanca adli kitabimda Pandora’nin kutusu açilip Zeus’un içinde sakladigi bütün kötülükler dünyaya saçildigi zaman, orada son bir kötülük kaldigindan kimsenin haberi olmamisti: Ümit. O zamandan beri insanlar yanlislikla kutuyu ve içindeki ümidi iyi sans diye yorumladi. Fakat Zeus’un arzusunun, insanlarin kendisini iskenceye teslim etmeleri oldugunu unuttuk. Ümit kötülüklerin en kötüsüdür, çünkü iskenceyi uzatir.
Ölüm güç bir seydir. Ölümün son iyiligi, bir daha ölümün olmamasidir, diye düsünürüm her zaman.
“Ölüm varken, ben yokum. Ben varken, ölüm yok. O halde üzülecek ne var?”
Insanin bütün eylemleri kendisine yöneliktir, bütün hizmetleri kendine-hizmettir, bütün sevmesi kendini sevmesindendir.
“Asik” “seven” kisi degildir; aslinda o, sevdigi kisinin mutlak sahibi olmayi amaçlar. Bütün istegi, tüm dünyayi o degerli malindan soyutlamaktir. Altinlari basinda nöbet tutan ejderha kadar alçak ruhludur. Dünyayi falan sevmez, tersine tüm diger canlilara karsi bir umursamazlik içindedir. Siz de bunu söylemiyor musunuz? Sizin -neydi adi- o sakattan hoslanmanizin sebebi bu degil miydi?
Kasvetli mi? Bütün büyük filozoflar neden kasvetli olurlar diye bir sorun kendinize. Sorun bakalim, kimler dah aemniyette, kimler daha rahat, kimler sonsuza dek mutludur? Ben size cevabini söyleyeyim: Yalnizca sig zihinli olanlar, yani siradan insanlar ve çocuklar!
Dans eden bir yildiz dogurmak isteyen, önce kendi içinde büyük taskinliklar ve kaos yasamak zorundadir.
Ona hakikat asiklarinin firtinali ya da çamurlu sulardan korkmayacagini ögretmeye çalisiyorum. Asil korkulmasi gereken sig sulardir!
Tanrilar var osaydi bize yaratacak ne kalirdi...
Bizler arzu edilenden ziyade, arzulanmaya asigizdir.
Kadin sevmek demek yasamdan nefret etmek demektir! ... Insan güzel bir tenin altindaki çirkinligi görmemek için gözlerini kör etmeden bir kadini sevemez. Asik insan kendi gözlerini çikarmali, gerçeklerden feragat etmelidir. Benim için böyle bir gerçekdisi yasam, yasarken ölmek demektir!
Evliligi kurtarmanin en iyi yolu onu bitirmektir... Ideal evlilik iliskisi, her iki insanin da yasamini sürdürmesi için bu iliskiye muhtaç olmadigi zaman kurulandir...