Bir adam kötü yoldan para kazanıp bununla kendisine bir inek alır. Neden

sonra, yaptıklarından pişman olur ve hiç olmazsa iyi birşey

yapmış olmak için bunu Hacı Bektaşi Veli'nin dergâhına kurban olarak

bağışlamak ister.

O zamanlar dergâhlar ayni zamanda aşevi işlevi görürlermiş.

Durum Hacı Bektaşi Veli'ye anlatır ve Hacı Bektaşi Veli, "Helal değildir"

diye bu kurbanı geri çevirir.

Bunun üzerine adam Mevlevi

dergâhına gider ve aynı durumu

Mevlana'ya anlatır

Mevlana ise bu hediyeyi kabul eder.

Adam aynı şeyi Hacı Bektaşi Veli'ye de anlattığını ama onun bunu kabul

etmemiş olduğunu söyler ve Mevlana'ya bunun sebebini sorar.

Mevlana söyle der:

- "Biz bir karga isek, Hacı Bektaşi Veli bir şahin gibidir. O,

öyle her leşe konmaz. O yüzden senin bu hediyeni biz kabul ederiz ama o

kabul

etmeyebilir."

Adam üşenmez, kalkar Hacı Bektaşi

Dergâhı'na gider ve Hacı Bektaşi Veli'ye, Mevlana'nın kurbanı kabul

ettiğini söyleyip bunun sebebini

bir de Hacı Bektaşi Veli'ye sorar.

Hacı Bektaşi Veli de şöyle der:

- "Bizim gönlümüz bir su birikintisi ise Mevlana'nın gönlü okyanus gibidir.

Bu yüzden, bir damlayla bizim gönlümüz kirlenebilir ama onun engin gönlü

kirlenmez. Bu sebepten dolayı o senin hediyeni kabul

etmiştir."

Böylesi tevazu ve incelikle, birbirlerini yermek yerine yüceltebilmeyi

becerebilen bir insan olmamız dileğiyle.

YUSUF SARIYAZ