ARZNAME

ARZNAME

Ey can sen gel canımıza aşığın, aşıklığın, sadıklığın müşgülünü sor. Bırak Mecnun’un çöldeki dertlerini, güneşten kavrulmuşluğunu, gönülden yanmışlığını. Leyla’nın canından haber al, sen gel can içinde can olmuş cananı Leyla’yı sor...

İki cihan serveri Muhammed’in dilinden ezilmiş üzüm şarabının hoş kokusunu duy gülşen içinde. Şahı Merdan Ali diye başkonulan yolların feryadını, kırklar meydanında dökülmüş gözyaşını sor...

Eğerki şahitliğimiz ve şehadetimiz olmasaydı o yüce yaradana; ne gerekti baş açık yalın ayak daldığımız şu yanan cehennemi cennet etme aşkımız ve ne gerekti bu kendinden emin aşkı feryadımız? İyice bil ki benim tek şahidimde ancak O’dur canıma. İşte bundan eminlerden daha emin olarak şahitim O’nun mutlak varlığına. Boşver bir kere bile hakikat sırrına gözü açılmamış servet avcılarını, menfaat tuzaklarıyla kurdukları örümcek ağlarını. Sen gel güzel Mevla’nın ayan beyan hallerinden sor...

Bin bir çeşitten, taraflı-tarafsız, haklı-haksız, ideolojik, bilimsel, ilimsel ve daha nice kan dökücü tartışmaları, davaları sal gitsin aşkın coşkun akan seline. Terket boş kavgaların yırtıcılığını, leş yiyiciliğini. Akıl ellerinden yaman ol da yaklaş biraz daha. Gel sen deliliğin dayanılmaz cazibesini sor...

Bütün geceler, devredipte doğacak tüm sabahlara feda olsun. Geceye de gündüze de uyanık bir gönül bulmuş isen karar kıl orada. Elindeki aydınlatıcı, yanan mumdan sen de yanmaya bak. Mumun yakan nurunun aydınlanarak aynadan nasıl yansıdığını, can yakışını, eriyipte yanışını sor...

Dünyanın rengahenk yaşamı aldatıpta karıştırmasın kafanı. Nefes nefese koşturmacalar bunaltmasın seni. Bir yağmur damlasının hareketi de o sonsuz deryadan buhar olup başlamadı mı? O damlacığın bulutlardan dağlara düşüşünü, yeniden kavuşabilmek hasretiyle başını taşlara çarpa çarpa derelerden ırmağa dökülüşünü, oradan yine o ummana varışını sor...

Gönülden yana bir ikrarlı cümle kıl kendine ve bu yönde tut yolunu. Gelip geçene, sataşana aldırma, yalancı sözlere artık kanma. Gölgelerin hareketli siyahlığını, sürüngenliğini bırak. Perde gerisinden gölgeyi de elinde oynatan vücudu sor...

Her türden dini, mezhebi, inancı, inançsızlığı arı duru suyla yıkayandan duy gerçeği. Keşişi, dervişi, budisti, rahibi, imamı, dedeyi bir kelamda dize düşüren, canlı nutkundaki ayetin sırrı hikmetini sor...

Sakın bir an yanılgıya düşüpte ayrılığın hem kör ve hem de nankör yollarını sorma. Önünde sonunda yolumuz bir, gönlümüz bir, canımız bir. Aman ha aşk ehline ikiyi, ikiliği sorma. İkilikten geç ey can, sen canımıza yakın gel de bir içindeki biri sor...

İsmail METİN (derdimend)