„Seyr ettim alemi gönül gözü ile...“

„Seyr ettim alemi gönül gözü ile...“

Buraya kadar geldik Can. Hemde farkında olmadan.
Yola cıkmadan önce verdiğimiz sözü unuttun mu yoksa ?
Hatırlasana. Ben sana yoldaş olacaktım, sende bana. Daha önümüzde
çok yol var deme sakın. Bunu başından beri biliyorduk. Sonsuz yol
demiştik hani. Bak rehberde yazıldıgına göre bu duraktan sonra... Biraz
daha sabır Can. Az daha...

Suskunluğunun nedenini sorarlarsa, aşık oldum deyip geçiştir. “Sonunda” deyip güleceklerdir. Sen ve ben biliyoruz ya hangi anlamda. Aldırma…
Yani kısacası ben biliyorum nedenini Can. Birazda benim yüzümden…

Yolumuza devam edelim mi hadi? Karşıdaki yaylayı görüyormusun?
Ondan ötesi yakın. Dönüp dolaşıp ayn-ı nokta´ya gelecegimizi düşünüyorsan…
Evet. Dönüp dolaşıp ayni yere geleceğiz. Fakat döndüğümüzde, aynı yer, sana
verdigim aynanda, senin aynın olacaktir sana. Ve sen yeni yolculara turab olacaksın. Neyse Can, şimdi bunları düşünme.
Rehberde yazılı olanlardan söyleyeyim sana, sonrada devam edelim yolumuza.
Güç versin bu nefes sana. Dost dilinden olsun…

“Candan akıl verilmiş, kudret nere denilmiş?
Bir ok yaya gerilmiş, ok´tamı yayında mı?
Bu sözden dost bilene
Dört kitap var gelene
Dost sırrını bilene yakın mı uzakta mı?”

Söyle bakalım şimdi Can, yol sence yakın mı, uzak mı?
Dost sırrını bilene yakın, bana uzak deme ama. İş görmek ve görmemekte. Sen yeterki görmek iste. Bunu benden isteyebilirsin. Gönül´den istemedikten sonra ne anlamı var sonucta...:)
Ne zaman diye de sorma. Sana senden yakındır mutlak zaman…
Sen yeterki benimle seyr eyle. Ben heran seninleyim...

Muhabbetle Can...

Zerin Aslandoğan (güldenterazi)